Czym jest literatura piękna? Co to za utwory literackie? Książki należące do tego gatunku to wszystkie tytuły, które mają wartość artystyczną. Są to zarówno powieści psychologiczne, obyczajowe, jak i romanse, kryminały, horrory, thrillery i książki fantastyczne. Wysokie walory artystyczne sprawiają, że klasyka literatury pięknej oraz nowości należące do tego gatunku cieszą się dużym uznaniem wśród miłośników dobrej książki.
Literatura piękna polska i obcojęzyczna
Mistrzowie literatury pięknej stworzyli przez lata setki dzieł, które wydrukowano w tysiącach egzemplarzy na całym świecie. Wiele kultowych książek trafiło do kanonu lektur szkolnych. Klasyka literatury polskiej i obcojęzycznej to przede wszystkim liczne książki obyczajowe, które rozwijają słownictwo, kształtują światopogląd i pozwalają poznać realia życia ludzi w różnych czasach. Warto przeczytać liczne sagi rodzinne, a także dzieła literackie traktujące o ludzkiej psychice, które wciągają na wiele godzin. Warto także sięgnąć po kultowe kryminały i thrillery słynnych pisarzy, którzy w ciągu życia stworzyli nawet kilkadziesiąt różnych powieści. Część z nich trafiło na ekrany, dlatego czytelnik może porównać książkowy pierwowzór z filmową adaptacją.
Klasyka literatury polskiej obejmuje powieści dla czytelników w każdym wieku. Z kolei wśród nowości znajdą coś dla siebie przede wszystkim młodzi czytelnicy, którzy szukają książek opowiadających o bieżących problemach społecznych. Dzięki nim mogą dowiedzieć się więcej o życiu na emigracji i poznać perypetie bohaterów, którzy postanowili zamieszkać poza granicami Polski. Ponadto do współczesnej literatury pięknej należą książki opowiadające o życiu bohaterów ze społeczności LGBT.
Czym jest literatura piękna – najważniejsze cechy
Cechy literatury pięknej sprawiają, że wyróżnia się na tle literatury użytkowej w sposób, który uniemożliwia pomylenie obu gatunków. Powieść obyczajowa lub romans w niczym nie przypominają podręcznikowych i encyklopedycznych treści. Przedstawiają subiektywną wizję autora na jakiś temat, a ich fabuła jest fikcyjna. Literatura piękna ma na celu niesienie przyjemności i rozrywki, wzruszanie, skłanianie do refleksji, a także rozbawianie. Dzięki temu nowości oraz klasyki literatury pięknej cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem miłośników książek.
W gatunku, jakim jest literatura piękna, cechy charakterystyczne powinno się rozpocząć od tych, które są jej głównymi wyróżnikami, czyli od: fikcji literackiej i obecności narratora. Fikcyjne wydarzenia i postaci pozwalają lepiej zrozumieć, co to jest literatura piękna. Dzieła literackie w tym gatunku są wytworem wyobraźni autora. Nawet gdy przypominają wydarzenia prawdziwe, a tło dla fikcyjnych bohaterów stanowią zdarzenia historyczne, cała fabuła jest wymyślona. To główna cecha, która odróżnia dzieła literatury pięknej od literatury faktu i naukowej. Narrator może być z kolei pierwszoosobowy z ograniczoną wiedzą, jak i trzecioosobowy, wszechwiedzący.
Beletrystyka zagraniczna i literatura piękna polska zawierają liczne opisy uczuć bohaterów, które pomagają czytelnikom utożsamiać się z postaciami i lepiej rozumieć ich zachowanie. Język stosowany przez autora jest finezyjny i kunsztowny, dlatego wzbogaca słownictwo odbiorcy treści i pozwala mu lepiej wczuć się w klimat powieści. Ma to szczególne znaczenie w powieściach historycznych lub opisujących życie wybranej społeczności, np. polskich chłopów z XIX wieku.
Mistrzowie literatury pięknej – Wydawnictwo FOKSAL
Jeśli chodzi o dzieła należące do gatunku literatura piękna, przykłady najlepszych autorów można mnożyć. Do współczesnych mistrzów literatury pięknej należy m.in. Zyta Rudzka, która współpracuje z wydawnictwem W.A.B. Była finalistką konkursu o Nagrodę Literacką Nike 2019. Do grona najlepszych prozaików w gatunku literatury pięknej należy też Milan Kundera. Jego słynna powieść „Nieznośna lekkość bytu” do dziś jest chętnie czytana, a jej treść nie traci na aktualności.
Mistrzowie literatury pięknej to również Vladimir Nabokov i Neal Shusterman. Nabokov przeszedł do historii jako twórca słynnej „Lolity”, kontrowersyjnego dzieła o miłości i pożądaniu dojrzałego mężczyzny do 12-letniej dziewczynki. Neal Shusterman jest z kolei współczesnym autorem, który tworzy poczytne książki dla młodzieży i młodych dorosłych. Jego powieści często przedstawiają apokaliptyczną wizję świata, by skłonić młode pokolenie do refleksji.
Opis:
"Blady ogień" to jedno z niekwestionowanych arcydzieł Vladimira Nabokova, książka oparta na niepowtarzalnym pomyśle formalnym. Rzecz składa się z poematu napisanego przez fikcyjnego dwudziestowiecznego poetę amerykańskiego oraz przedmowy do niego, komentarza i indeksu pióra również fikcyjnego edytora, który wykorzystał okoliczności, by przejąć kontrolę nad rękopisem. Czytelnik szybko orientuje się, że teksty komentatora nie przystają do komentowanego przezeń utworu. Edytor opowiada przede wszystkim własną historię, historię ostatniego, zdetronizowanego wskutek rewolucji władcy nieistniejącej na mapach krainy o nazwie Zembla oraz zamachu na króla-emigranta. Fabuła wyłaniająca się z komentarza jest jasna, wyraźna, pełna szczegółów i precyzyjnie zarysowanych postaci, nietrudno jednak zgadnąć, że są to rojenia szaleńca. "Realnego" przebiegu wydarzeń trzeba się domyślać, ale czytelnik otrzymuje wystarczająco wiele informacji, by domysły złożyły się w logiczną i przekonywającą całość.
Mary McCarthy napisała o tej powieści, że "jest jednym z największych dzieł sztuki naszego stulecia", czyli wieku XX, i bez wątpienia miała rację!
Opis:
Nowa powieść autora „Taśm rodzinnych” i „Książki o przyjaźni”.
Toskania, słońce, grupa przyjaciół, piękna sceneria, dom na wzgórzu, dwa miesiące wolnego i wróżba, która głosi, że rozpadnie się absolutnie wszystko. „Znaki zodiaku” to zanurzona we współczesności opowieść o grach z tożsamością, klasowych napięciach i pragnieniu nowego życia. Z lekkością wakacyjnej powieści Maciej Marcisz zadaje pytania o miłość, przyjaźń i wielość naszych osobowości.
Maks jest pisarzem i wkrótce ma szansę otrzymać najważniejszą nagrodę literacką w kraju. Sławę przyniosła mu autobiograficzna trylogia, w której przedstawił swoje trudne dzieciństwo. Wychowanie na wsi wśród przegranych transformacji, biedę, znój, dyskryminację, ojca alkoholika i matkę półanalfabetkę. Jest tylko jeden problem - ktoś twierdzi, że ta ckliwa historia społecznego awansu została kompletnie zmyślona.
Jego przyjaciółka Ida właśnie się zaręczyła. Szkoda tylko, że praca w biurze tłumaczeniowym kompletnie ją wypala. Pewnego ranka zostawia w łóżku swojego partnera, wychodzi z domu i błąka się po mieście bez celu, aż zgłasza się do szpitala psychiatrycznego. Wychodzi z półrocznym zwolnieniem lekarskim.
Pogubieni przyjaciele wyjeżdżają do włoskiej rezydencji wspólnej znajomej, gdzie spędzają wakacje. Upalna pogoda, piękna sceneria, dom na wzgórzu, dwa miesiące wolnego - idealne warunki by odpocząć i wreszcie ułożyć sobie spójną wizję życia. Lub też kompletnie je zniszczyć.
Opis:
Los nie pyta nas o zdanie, ale niekiedy podpowiada, do których drzwi zapukać.
Natasza może powiedzieć, że ma dobre życie – jej kariera nabiera tempa, a związek wchodzi w etap stabilizacji. Właśnie wprowadzają się z narzeczonym do nowego mieszkania. Nie planują jednak ślubu, bo przecież, jak twierdzi Patryk, papiery nie są im do niczego potrzebne.
Jeden telefon zmienia wszystko. Natasza dowiaduje się, że od zaraz będzie musiała zająć się cierpiącą na alzheimera matką. Matką, od której uciekła, gdy miała 19 lat.
Patryk nie wyobraża sobie, żeby mieli wziąć chorą do siebie, zaczyna wycofywać się z relacji i unikać narzeczonej. W pracy nikt nie daje Nataszy taryfy ulgowej, koleżanki wolą rozmawiać o lżejszych tematach. Kobieta z przerażeniem zauważa, że nie może liczyć na nikogo, że chora, wymagająca całodobowej opieki matka to tylko jej problem. Po kilku tygodniach po dawnym życiu pozostaje jedynie wspomnienie.
Jak odnaleźć w tym wszystkim nadzieję i sens? Czy da się wybaczyć i pokochać na nowo?
„Moja matka pestka” to mądra i ciepła opowieść o pojednaniu, zrozumieniu i dojrzałej miłości.
Rzuciła torebkę na fotel i rozejrzała się po mieszkaniu. Stara meblościanka wciąż stała w tym samym miejscu, a na niej poustawiane zdjęcia w drewnianych ramkach. Zbliżyła się do nich. Na jednym była z rodzicami, na drugim sama. Wzięła do ręki fotografię. Pamiętała, kiedy została zrobiona. Specjalnie pojechali wtedy do zakładu fotograficznego. Matka kazała jej włożyć sukienkę na szelkach, z zielonego sztruksu. Nie cierpiała jej, była za krótka, nie w jej guście, ale zabrakło jej odwagi, by powiedzieć mamie, co myśli. Mama przecież zawsze miała rację. Koło mamy zawsze chodziło się na palcach. Mamie nikt się nie sprzeciwiał. Mama tak dużo w życiu przeszła… Natasza sięgnęła po kolejne zdjęcie w białej ramce. Była na nim jej siostra. Uśmiechała się do obiektywu. W policzkach zrobiły się jej ładne dołki. Julia miała wtedy trzy lata… Tak, nie mogła mieć więcej.
/fragment/
Opis:
Tajni dyrygenci chmur to powieść w duchu nowego realizmu magicznego Nathana Hilla czy Donny Tartt o dorastaniu w późnym socjalizmie, kiedy Polska przeżywa kryzys gospodarczy, jedzenie wciąż jest na kartki, a młodzież indoktrynowana w szkołach.
Nadchodzi wiosna 1986 roku. Urodzona w biednej rodzinie robotniczo-chłopskiej samotna i nadwrażliwa Lola, żyjąca w cieniu tragedii rodzinnej, idzie pierwszy raz do biblioteki, jest świadkiem największej katastrofy w dziejach Europy, jedzie na pierwsze kolonie, przeżywa pierwszą miłość, próbuje odkryć rodzinne tajemnice.
Powieść Grzegorzewskiej, nawiązująca do wątków z jej debiutu Guguły, pokazuje mało znany już świat chłopów żyjących od pokoleń ze skraju Jury, kulturę Łyków i śląskie zwyczaje.
Opis:
Wszystko, co kochcasz, zaleje żółć.
Sopot. W wynajmowanym mieszkaniu odnalezione zostają zwłoki mężczyzny z podciętymi żyłami. Ślady kryminalistyczne wskazują, że nie było to samobójstwo, a nad wyraz okrutna zbrodnia, której ofiara – prowadzący szkołę uwodzenia Błażej Konarski – do końca zachowała świadomość. Prokurator Leopold Bilski wraz z policjantami Pająkiem i Kitą próbują dotrzeć do prawdy. W toku śledztwa wychodzą na jaw liczne sekrety o denacie oraz dręczonych przez niego kobietach – rzeźbiarce z darem synestezji oraz pewnej popularnej instatrenerce. Tropy śledcze się mnożą, prowadząc do gangu samochodowego, nielegalnych substancji, klubów nocnych i przemocowych związków. A także tajemniczych włosków odnalezionych na ciele denata…
"Moja ulubiona kryminalistka wraca w znakomitej formie do cyklu Kolory zła. Jest po sobczakowemu: nieodkładalnie, solidnie zdokumentowane, napisane z pasją, która udziela się czytelnikowi. No i ta miłość do Trójmiasta, a przede wszystkim do Sopotu… Świetna rozrywka!"
Marcin Meller
Opis:
Wydana po raz pierwszy w 1984 roku Nieznośna lekkość bytu jest najsłynniejszą powieścią Milana Kundery oraz swego rodzaju ukoronowaniem jego twórczości. Zbiegają się w niej wszystkie tematy, do których pisarz w swojej twórczości nieustannie powraca. Splot życiorysów kilku postaci (i psa), które na różne sposoby dochodzą do wniosku, że jedynym, co zostaje im dane jest właśnie tytułowa lekkość. Głównym problemem, który interesuje Kunderę w tej książce jest kwestia przypadku jako czynnika, który determinuje ludzkie losy. Miłość jest przypadkiem. To przypadek decyduje, że zakochujemy się właśnie w tej, a nie w innej osobie. Przypadek decyduje również o tym, czym zajmujemy się przez całe życie, kim jesteśmy, z jakimi ludźmi się stykamy. W epoce totalitaryzmu zaś czynnik losowy jest tym bardziej paradoksalny, im bardziej wszechwładny ustrój stara się go wyeliminować i narzucić obywatelom sztuczne ograniczenia. Pomiędzy tymi dwoma żywiołami – prawdziwym i wymyślonym - poszczególne biografie wirują jak folia na wietrze. Sposób w jaki napisana jest Nieznośna lekkość bytu doskonale koresponduje z tematem - napisana jest lekko, pozornie chaotycznie. Wypełniona stwierdzeniami o charakterze ogólnym, których nie można traktować inaczej niż jako stwierdzenia właściwie nieważne... Wtedy, w Paryżu, Milan dał mi rękopis Nieznośnej lekkości bytu. Przeczytałam go z ogromnym przejęciem. Nie tylko przypomniało mi to moje doświadczenia z Pragi w 1968 roku, ale jakoś niebywale korespondowało z emigracją i polskim Sierpniem. Wydawało mi się, że w tej powieści zawarta jest suma doświadczeń, które mogą być cenne dla polskiego czytelnika, i spytałam Kunderę, czy zgodzi się, bym przetłumaczyła powieść na polski. Zgodził się z entuzjazmem, a potem bardzo uważnie przeczytał przekład, chociaż polskiego nie zna, więc nie mógł ocenić jego jakości. Agnieszka Holland, „Newsweek” Milan Kundera (ur. 1929) – jeden z najbardziej znanych pisarzy czeskiego pochodzenia. Uczestnik Praskiej Wiosny. Dwukrotnie wstępował i zostawał wydalany z Czeskiej Partii Komunistycznej. W 1975 roku wyemigrował do Francji. W 1981 roku przyjął obywatelstwo francuskie. W 1990 roku opublikował swoją ostatnią powieść w języku czeskim. Od tej pory pisze tylko po francusku i nie pozwala tłumaczyć na język ojczysty swoich nowych książek. Do najbardziej znanych dzieł Kundery należą powieści: Żart (wyd. 1967), Śmieszne miłości (1970), Księga śmiechu i zapomnienia (1978), Nieznośna lekkość bytu (1984) oraz Nieśmiertelność (1990), a także esej Sztuka powieści (1986).
Opis:
Cunninghamowie spędzają wspólnie czas w oddalonym ośrodku narciarskim podczas straszliwej burzy śnieżnej. Już wkrótce kolejni członkowie rodziny padają ofiarą niezidentyfikowanego mordercy…
Pełna inteligentnego humoru i zawiłych intryg powieść, która łączy niepowtarzalną atmosferę i nastrój filmów Na noże i Trop oraz książek Agathy Christie, tworząc niewiarygodnie wciągającą i diabelnie błyskotliwą mieszankę klasycznego i współczesnego kryminału.
Opis:
Nowa powieść autorstwa czterokrotnej finalistki Nagrody Bookera.
Pewnego dnia Sandy odbiera telefon od niewidzianej przez kilkadziesiąt lat znajomej ze studiów, która prosi ją o pomoc w rozwiązaniu pewnej zagadki. Rozpoczyna to serię dziwnych zdarzeń, nieoczekiwanych wizyt i zaskakujących wspomnień. Ali Smith w „Piątej porze roku” w mistrzowski sposób opowiada o samotności, potrzebie bezpieczeństwa oraz wolności.
„Ludzie mówią, że książki to wspaniałe towarzystwo”, jeśli to prawda, najnowsza powieść Ali Smith okazuje się doskonałym towarzyszem: bliskim i intrygującym. Dawno nie spotkałam się z prozą, która odnosiłaby się z takim szacunkiem wobec inteligencji czytających i niosłaby tyle wiary w komunikację międzygatunkową. W „Piątej porze roku” wszystko ma znaczenie."
Mira Marcinów, autorka „Bezmatka” Ali Smith wskazuje nam drogę wyjścia z koszmarnego „teraz”
The Observer
Opis:
Poetyka, która dziś wydaje się niewygodna, lecz nigdy się nie starzeje. – „Le Monde” Wybitny pisarz zabiera czytelnika w podróż przez twórczość wybranych artystów – Bacona, Dostojewskiego, Malapartego, France’a, Janaćka. Nie skąpi celnych obserwacji, które stanowią punkt wyjścia do głębokiej refleksji nie tylko na temat sztuki. To również świadectwo samotności jednostki wobec czasu, cierpienia, historii i wreszcie śmierci.
Opis:
Perełka literatury gotyckiej!
Jubileuszowe wydanie „Carmilli” Josepha Sheridana Le Fanu – klasycznej gotyckiej opowieści, która zapoczątkowała fascynację wampirami – w przekładzie Pauliny Braiter, wspaniale zilustrowane przez Aleksandrę Czudżak. Ukazuje się ono w pięćdziesiątą rocznicę pierwszego polskiego wydania tego dzieła w 1974 roku.
„Carmilla” to absolutna perełka literatury gotyckiej, po raz pierwszy wydana w 1872 roku. Powieść, jak na tamte czasy niezwykle nowatorska, przedstawiała bohaterkę kobiecą w zupełnie nowy sposób – jako wampirzycę, kobietę wampa, kobietę w relacji miłosnej z drugą kobietą. Pokazywała bez wcześniejszej pruderii kobiecą zmysłowość i cielesność.
„Carmilla” była inspiracją dla wielu późniejszych twórców, w tym przede wszystkim Brama Stokera, autora „Drakuli”, który w swoim dziele powielił wiele zaczerpniętych z niej motywów, między innymi wierzenia ludowe, rytuały dotyczące unicestwiania wampira czy wątki oniryczne. Niezwykle interesujące jest czytanie tego dzieła dziś, gdy powieść gotycka liczy sobie 150 lat
„Absolutny klasyk gotyckiej literatury ożywa raz jeszcze, by kusić i uwodzić kolejne pokolenia. W mrocznym objęciu Carmilli czytelnik odnajdzie fascynującą opowieść o miłości, zdradzie i wiecznym pożądaniu, polecam”
Edyta Janicka, autorka projektu Lesbioteka.
Opis:
Oszałamiający, trzeci tom pełnej akcji serii Księżycowe miasto!
Bryce Quinlan nigdy nie spodziewała się zobaczyć świata innego niż Midgard, a teraz jedyne, czego pragnie, to tam powrócić. W Midgardzie jest wszystko, co kocha: jej rodzina, przyjaciele i partner. Uwięziona w obcym, nowym świecie będzie potrzebowała dużo szczęścia i sprytu, aby wrócić do domu. Nie będzie to łatwe zadanie, zwłaszcza że wokół jest niewiele osób godnych zaufania.
Hunt Athalar nie pierwszy raz znalazł się w opałach. Po kilku błogich miesiącach ponownie znalazł się w lochach Asteri, pozbawiony wolności i informacji o Bryce. Desperacko pragnie jej pomóc, ale najpierw musi uwolnić się ze smyczy Asterii.
Świat Bryce i Hunta staje na krawędzi upadku – a jego przyszłość spoczywa na ich barkach.
Dostępne warianty:Książka, Ebook (EPUB, MOBI)Opis:
Bestseller New York Timesa!
Autor międzynarodowego bestsellera „Pacjentka”, obsypanego nagrodami w Polsce i za granicą, powraca z kolejnym mistrzowskim thrillerem.
„Furia”, po grecku οργή, tak miejscowi nazywają wiatr wirujący wokół greckich wysp. Ten wyspiarski wiatr jest wściekły – dziki i nieprzewidywalny.
Lana Farrar, osamotniona gwiazda filmowa, która chwile sławy ma już za sobą, zaprasza najbliższych przyjaciół na weekend na swoją prywatną grecką wyspę. Ale stare przyjaźnie skrywają gwałtowne namiętności i urazy czające się tuż pod powierzchnią… Za czterdzieści osiem godzin jedno z nich będzie martwe... A to dopiero początek.
„Spędziłem wiele wakacji na greckich wyspach i nie mogę sobie wyobrazić bardziej sugestywnego, pięknego i zapadającego w pamięć miejsca na akcję książki. Wyspy są przesiąknięte historią, mitologią i magią – a w tym przypadku także morderstwem” – mówi Alex Michaelides.
Pisarz nie ukrywa także, że to dla niego bardzo osobista powieść. Nie tylko dlatego, że jej akcja rozgrywa się na greckiej wyspie podobnej do jego rodzinnego Cypru, lecz także dlatego, że bohaterami thrillera są osoby z aktorsko-pisarskiej społeczności, którą przecież tak dobrze zna. Nie bez powodu „Furia” została zadedykowana „Dla Umy” – tak, tak, chodzi o samą Umę Thurman, bliską przyjaciółkę autora! Czy była ona inspiracją do którejś z postaci w jego nowym thrillerze…? Można zastanowić się nad tym podczas lektury.
Dostępne warianty:Książka, Ebook (MOBI, EPUB)Opis:
W świecie rządzonym przez obdarzonych mocami Elitarnych Zwyczajna dziewczyna ze slumsów staje przed wyzwaniem, jak przetrwać.
W królestwie Ilyii Zwyczajni skazani są na banicję lub śmierć. Ich niedobitki ściga Kai, brat następcy tronu, od dziecka szkolony na Egzekutora. W czasie jednej z takich akcji z nieoczekiwanej opresji ratuje go Paedyn, bezdomna dziewczyna bez mocy. W ten sposób ze środowiska ulicznych złodziejaszków Paedyn trafia na organizowany przez króla Turniej, w którym biorą udział wybitni Elitarni. W trakcie morderczych rozgrywek trudnością okaże się nie tylko, jak przeżyć, lecz także – jak odnaleźć się w relacji z księciem. I z jego bratem, budzącym w niej emocje, wobec których czuje się bezsilna…
Opowieść o prawdziwej sile i uczuciu, rodzącym się w zupełnie niespodziewanych okolicznościach.
„Ta książka była absolutnie fenomenalna. Całkowicie rozumiem, dlaczego słyszałam o niej tylko dobre rzeczy, ponieważ spełnia wszystkie oczekiwania! Skończyłam ją w zasadzie za jednym posiedzeniem, była uzależniająca!”
Sophmaereads, Goodreads
„Lauren, to genialna autorka. W jednej książce dała wszystko! Dosłownie nie mogłam przestać: rumienić się, piszczeć i chichotać. Nie byłam w stanie odłożyć tej książki. Potrzebuję 2 tomu teraz, jestem rozdarta i muszę wiedzieć, co będzie dalej.”
Mikayla Noel, Goodreads
Opis:
W Kraju Kwitnącej Wiśni koty są symbolem szczęścia. A jeśli spotkasz na swojej drodze odpowiedniego kota, możesz trafić do pewnej kawiarni na kółkach…To kawiarnia inna niż wszystkie. Nie ma stałej lokalizacji, pojawia się nieoczekiwanie w różnych miejscach, zawsze wtedy, gdy na niebie zawita księżyc w pełni. A prowadzą ją… koty, które w niezwykle magicznej atmosferze pomagają swoim gościom spełniać marzenia, podejmować ważne życiowe decyzje, otwierać serca, rozwiązywać problemy…W jaki sposób? Potrafią słuchać i wyczuwać nastroje, prowadzą głębokie rozmowy, stawiają horoskopy, czytają z gwiazd, a także serwują przepyszne – indywidualnie dopasowane – przekąski, desery i napoje. Kawiarnia pod Pełnym Księżycem to urocza i skłaniająca do refleksji powieść, która przypomina, że nigdy nie jest za późno, aby podążać za swoimi gwiazdami.Czy istnieje coś lepszego od połączenia magii, kotów i kawiarni? Mai Mochizuki udowadnia, że nie! Ta historia rozgrzeje wasze serca niczym kubek gorącej herbaty z gwiezdnym mlekiem. EDYTA PRUSINOWSKA, autorka Opowiem o tobie gwiazdomCiepła i melancholijna opowieść z elementami realizmu magicznego – historia zaczarowanej kawiarni, w której podczas pełni księżyca rolę kelnerów pełnią… koty. To niewielkich rozmiarów książka, ale z wielkim przesłaniem.SARA WOŚ, @przeczytamW tej urzekającej baśni otwiera się przed nami portal do zaklętego świata, gdzie w zaczarowanej kawiarni koty przemawiają do naszych dusz. To opowieść, która wprowadza w tajniki magii tkwiącej zarówno w każdym z nas, jak i we wszechświecie, zachęcając do nieustannego odkrywania istoty szczęścia.K A R O L I N A KOZŁOWSKA, @karateuszTa powieść jest prawdziwym klejnotem. Wdziera się do duszy czytelnika, porusza subtelną prostotą i magicznym urokiem. To wyjątkowe doświadczenie literackie.Pokochałam tę historię.ANNA DRĄG, @skrytaksiazka
Opis:
Graficzna adaptacja, jednej z najsłynniejszych powieści Jane Austen, Dumy i uprzedzenia.Jane Austen nazwała Dumę i uprzedzenie swoim „ukochanym dzieckiem”. Od ponad dwustu lat ta wyjątkowa opowieść o perypetiach inteligentnej i niezależnej Lizzy oraz poważnego i nieprzystępnego pana Darcy’ego chwyta za serca kolejne pokolenia czytelników. To jedna z najwspanialszych i najzabawniejszych historii miłosnych wszech czasów.
Pewnego styczniowego dnia w 1813 roku Jane Austen (1775–1817), przebywając w domu, który wraz z matką i siostrą zajmowała we wsi Chawton w hrabstwie Hampshire, napisała do swojej nieobecnej akurat siostry Cassandry, że przybyło do niej właśnie jej „ukochane dziecko z Londynu”. Nie chodziło oczywiście o żadną osobę, tylko o książkę: pierwsze wydanie Dumy i uprzedzenia. W kolejnym liście autorka oceniła swoje dzieło jako „lekkie, jasne i lśniące”, przyznała też, że – pomimo jego braków – jest na tyle „próżna i zadowolona”, że napawa ją ono dumą.W kolejnych dniach Jane na zmianę z owdowiałą matką czytała na głos pierwsze rozdziały, za publiczność mając zubożałą sąsiadkę. Musiały to być w tym opustoszałym domu szczególne chwile. Inspiracją do napisania powieści – która powstawała w latach 1796–1797 i nosiła początkowo wielce trafny tytuł Pierwsze wrażenia – był kipiący życiem dom ojca Jane, proboszcza w wiosce Steventon.W Dumie i uprzedzeniu zostały odwzorowane blaski i cienie rywalizacji między rodzeństwem (pisarka oprócz siostry miała jeszcze sześciu braci), jak również rozmaite scenki z dzieciństwa autorki i poważniejsze rozgrywki z okresu dorastania (w tym relacje z bogatymi krewnymi oraz potencjalnymi kandydatami na mężów). Popisem prawdziwej maestrii są precyzyjnie nakreślone portrety bohaterów, takich jak główna bohaterka Lizzy, jej szlachetna starsza siostra, ich nieznośna matka, irytujący pastor czy wreszcie magnetyczny pan Darcy – wszystkie te postacie są dziś równie „lśniące”, jak w czasie, gdy powstały.Sukces literacki poprzedziło wiele trudnych lat: kłopoty finansowe, bolesne straty i rozczarowania miłosne. Zdolna dziewczynka dość szybko stała się samotną starą panną. Gdy jednak w roku 1811 ukazała się powieść Rozważna i romantyczna, pisarka nagle zdobyła uznanie. Przez resztę krótkiego życia redagowała swoją wcześniejszą twórczość i co roku wydawała kolejne książki.Jane Austen porównywała swoje pisarstwo do sztuki miniatury: „kawalątek kości słoniowej, na którym pracuję delikatnym pędzelkiem”. Robert Deas i Ian Edginton stworzyli adaptację, w której zachowali ów „lekki, jasny i lśniący” urok wybornego pierwowzoru.Ian Edginton należy do najbardziej znanych brytyjskich twórców komiksu. W swojej karierze przygotowywał adaptacje znanych filmów i seriali, takich jak Gwiezdne Wojny, Star Trek, Obcy, Predator i Terminator, jak również powieści H.G Wellsa Wojna światów, cyklu o Sherlocku Holmesie oraz opowiadania Edgara Allana Poego Zabójstwo przy Rue Morgue, zamieszczonego w antologii Nevermore.Swój sukces zawdzięcza między innymi współpracy z wieloma sławnymi twórcami, takimi jak D’Israeli, Steve Yeowell czy I.N.J Culbard. W roku 2007 jego powieść graficzna Scarlet Traces: The Great Game została nominowana do prestiżowej Nagrody Eisnera w kategoriach najlepszej serii i najlepszego scenarzysty.Robert Deas to nagradzany brytyjski artysta komiksowy, twórca serii Fawn oraz Troy Trailblazer, które ukazują się w tygodniku „The Phoenix”.Współtworzył kilka różnych powieści graficznych stanowiących adaptacje klasyki (Makbet, A Tale of Two Cities, Le Morte D’Arthur). W roku 2016 jego powieść graficzna Troy Trailblazer and the Horde Queen zdobyła Stan Lee Excelsior Award w kategorii Junior, w głosowaniu uczniów z ponad dwustu brytyjskich szkół. Deas pracuje cyfrowo, na tablecie graficznym Wacom Cintiq, w swojej domowej pracowni w hrabstwie Lincolnshire.
Opis:
Napisałam ten tomik opowiadań dlatego, że mnie samej brakuje książek, które sprawiłyby, że chciałabym włożyć rękę pod kołdrę lub spódnicę. W tych krótkich erotycznych migawkach oddałam głos kobiecej anatomii, kobiecemu przeżywaniu i przyjemności. A właściwie rozkoszy, bo ona rządzi się jeszcze innymi niż przyjemność zasadami, a właściwie ich brakiem. Puszczeniem. Czego i wam życzę.
CARO BUKOWSKI
Na pytanie jak kochać się w świecie świadomej zgody i po me too Caro Bukowski odpowiada: zmysłowo, z fantazją i ogromną uważnością na drugą osobę, na bycie tu i teraz.
Zbiór opowiadań erotycznych Rozkosz powstał, by pomóc kobietom poczuć się bardziej w swoim ciele i przeżywaniu świata, rozbudzić wyobraźnię i czucie, pozwolić sobie na więcej i nie oceniać swoich pragnień. To także podręcznik dla mężczyzn, którzy są ciekawi kobiecej seksualności. A tytułowa rozkosz nie dotyczy jedynie doznań – to również rozkosz samego tekstu, przyjemność ze słów i opisów, prawdziwie literacki ASMR.
Dostępne warianty:Książka, Ebook (EPUB, MOBI)Opis:
To miała być wspaniała zimowa noc na Mazurach. Zmieniła się jednak w koszmar.
Amelia cudem ocalała z tragedii, która rozegrała się w 2002 roku na wyspie Czarci Ostrów. W domu letniskowym zamożnych rodziców jej znajomej panował szampański nastrój imprezy karnawałowej – do czasu, aż w trzcinach nad lodowatymi Śniardwami znaleziono ciało. Śmierć gwałtownie pochłaniała kolejne ofiary, a odcięci od świata młodzi ludzie nie mieli szans na ratunek. Za oknami migała tylko czarno-biała maska oprawcy.
Dwie dekady później upiory powracają. Pewnego dnia Amelia dostaje list z zaskakującą zawartością, który w jednej chwili zmienia wszystko. Od tej pory musi walczyć o swoje życie – tak jak przed laty. Bo dla kogoś czarci karnawał wciąż trwa.
„Ależ się znakomicie bawiłem przy tej książce! Karnawał to thriller, który mrozi krew w żyłach, zaskakuje i zapiera dech w piersiach. Alicja Sinicka znakomicie żongluje popularnymi tropami, osadza je w polskich realiach i w rezultacie daje nam opowieść, od której trudno się oderwać”
Wojciech Chmielarz
„Thriller doskonały! Karnawał potwierdza, że każda kolejna powieść pióra Alicji Sinickiej jest coraz lepsza. To historia o tym, że wcale nie trzeba nosić karnawałowej maski, żeby ukryć swoje najmroczniejsze oblicze”
Marta Bijan
Opis:
To miała być wspaniała zimowa noc na Mazurach. Zmieniła się jednak w koszmar.
Amelia cudem ocalała z tragedii, która rozegrała się w 2002 roku na wyspie Czarci Ostrów. W domu letniskowym zamożnych rodziców jej znajomej panował szampański nastrój imprezy karnawałowej – do czasu, aż w trzcinach nad lodowatymi Śniardwami znaleziono ciało. Śmierć gwałtownie pochłaniała kolejne ofiary, a odcięci od świata młodzi ludzie nie mieli szans na ratunek. Za oknami migała tylko czarno-biała maska oprawcy.
Dwie dekady później upiory powracają. Pewnego dnia Amelia dostaje list z zaskakującą zawartością, który w jednej chwili zmienia wszystko. Od tej pory musi walczyć o swoje życie – tak jak przed laty. Bo dla kogoś czarci karnawał wciąż trwa.
„Ależ się znakomicie bawiłem przy tej książce! Karnawał to thriller, który mrozi krew w żyłach, zaskakuje i zapiera dech w piersiach. Alicja Sinicka znakomicie żongluje popularnymi tropami, osadza je w polskich realiach i w rezultacie daje nam opowieść, od której trudno się oderwać”
Wojciech Chmielarz
„Thriller doskonały! Karnawał potwierdza, że każda kolejna powieść pióra Alicji Sinickiej jest coraz lepsza. To historia o tym, że wcale nie trzeba nosić karnawałowej maski, żeby ukryć swoje najmroczniejsze oblicze”
Marta Bijan
Opis:
Pierwsza część pełnej intryg i zakazanej miłości trylogii the nightshade crown. Jedna z najbardziej wyczekiwanych powieści fantasy 2023 roku według goodreads!
Odkąd Lore jako dziecko uciekła z sekty zamieszkującej podmiejskie katakumby, radzi sobie sama, pracując jako roznosicielka trucizny. Stara się nie rzucać w oczy i żyć zgodnie z obowiązującym prawem, aby ukryć swoją niezwykłą i zakazaną moc wskrzeszania zmarłych. Jednak pewnego dnia zostaje schwytana przez mnichów- -wojowników będących na usługach świętego króla.
Dziewczyna spodziewa się, że spłonie na stosie, jednak władca ma wobec niej inne plany. Na rubieżach kraju z dnia na dzień wymierają całe wioski. Lore, używając swoich magicznych umiejętności, ma dowiedzieć się, kto z otoczenia monarchy odpowiada za śmierć jego poddanych.
I tak trafia na ociekający przepychem królewski dwór, gdzie nikt nie mówi prawdy i nikomu nie można ufać…
"Ta książka jest tak złowieszcza, zabójcza i uwodzicielska, że nie będziesz w stanie się od niej oderwać."
Stephanie Garber, autorka serii "Caraval"
"Mam obsesję na punkcie tej książki."
Katee Robert, autorka "Neon Gods"
"Doskonała mieszanka wciągającej magii, głęboko poruszająca fabuła."
Jodi Picoult, autorka powieści "To, co zostało"
"Wypełniona mrokiem i intrygującymi zwrotami akcji powieść, która udowadnia, że Hannah Whitten jest literacką siłą, z którą po prostu trzeba się liczyć."
Erin A. Craig, autorka "Domu soli i łez"
Opis:
Czternastoletni Van spędza wakacje w wiejskim domu ciotki. Poznaje tam Adę, swoją kuzynkę. Młodzi zakochują się w sobie do szaleństwa. Pełne romantyzmu, ale i erotycznej zmysłowości uczucie pochłania ich bez reszty. Nie podoba się to ojcu chłopaka, który robi wszystko, aby przerwać ten związek. Van i Ada rozstają się i tracą kontakt na wiele lat. Kiedy ich drogi ponownie się przecinają, okazuje się, jak bardzo zakazana relacja z młodości determinowała dotychczasowe życie tych dwojga i wpływała na podejmowane przez nich wybory.
"Ada albo Żar. Kronika rodzinna" to najambitniejsze dzieło Nabokova – wypełnione aluzjami do literatury, sztuki, kinematografii, filozofii. Autor nie stroni w nim od gier słownych oraz zabaw z gatunkami literackimi. Ogromnym walorem utworu jest też błyskotliwy i wielowarstwowy humor. Prawdziwa uczta dla czytelników!